Ben Ubeydullah Öz.

Kuzenler Takımı için köyde yaz tatili yeniden başlıyor! Ancak bu yıl huzurlu günlerin yerini yasaklı bir kulübeden gelen gizemli sesler ve tozlu rafların ardına saklanmış şifreler alıyor.

Musa, Beyza, Ahmet ve Hatice, büyükannelerinin anlattığı kadim dostluk hikâyelerinden ilham alarak korkularının üzerine gitmeye karar verirler. Kulübenin gizeminin izini sürerken sadece bir sırrı çözmeyecek aynı zamanda gerçek dostluğun ve cesaretin ne demek olduğunu öğrenecekler.

Eski bir anahtar, davetsiz bir misafir ve kopmaz bir bağ...

Korkusuz kuzenler maceraya hazır.

Sen de hazır mısın?

Takvimler 2251 yılını gösteriyor. İnsanlar nefes alabilmek için sırtlarında oksijen cihazları taşıyor. Soğuk beton yığınlarının arasındaki devasa cam fanusun içinde yemyeşil bir güzellik var: Masal Ağacı ve Musa Dede.

Bir tohum nasıl koca çınara dönüşür?

Bir çocuk nasıl kahraman olur?

Derin bir nefes al ve kapağı aç. Cesur çocuk Eren seni bekliyor. Çünkü Masal Ağacı'nın gölgesinde senin için de bir yer var.

Ubeydullah Öz, okurları mekânlar, zamanlar ve anlar arasında kısa ve yoğun yolculuklara çıkarıyor. Okur, kitabın isminde ve kahramanlarında olduğu gibi nerede olduğunu ve nereye varacağını merak ettiği yolculuklara çıkıyor. Bu yolculuklar kâh hayal aleminde kâh gerçek dünyada kâh bir destanın ortasında kâh isimsiz bir dağın tepesinde bilinmez bir evin içinde sonlanıyor. Yahut başlıyor.

Ubeydullah Öz’ün kaleminden çıkan Rahmetlinin Cyrano de Bergarac’tı Adı, hayatın kıyısında kalmış samimi anların, çocukluk hafızasının ve modern dünyanın karmaşasına karşı dikilen içsel bir isyanın edebi yolculuğuna davet ediyor.

Eser, tek bir türe sığmayan serbest ve akıcı anlatı tarzıyla dikkat çekiyor. Çocukluk anılarının saflığından yatılı okul koridorlarının yalnızlığına, mahalle aralarındaki yarım kalmış inşaatların çocuksu savaşlarından köy evlerinin damında gökyüzünü izleme özlemine kadar pek çok tanıdık ve sarsıcı duyguyu bir araya getiriyor. Yazar; sapanla vurulan bir kuşun hüznünü, bir akşamüstü halk pazarının yoksul ama mağrur kalabalığını ve hayatın içinden insan portrelerini incelikli bir dille satırlara taşıyor.

"ben
böyle yaşıyorum
yaşadığımı
böyle
ben böyle geçiyorum geçtiğim ateşten"
hüseyn kaya