Yaşamak
“Yazmak kendini iyileştirmek gibi.” diyordu Cahit Zarifoğlu. Adına anı, günlük, iç döküntüsü, zihnimin tortuları vs. da diyebilirsiniz. Burada yazdıklarım bunların hepsini ve dahasını kapsayabilir.
-
Bir dal parçası ama öyle sıradan bir dal parçası değil asla. En azından otuz santim uzunluğunda olmalı ve ortalarına doğru avuç içlerine sığabilecek kadar ufak bir dalcık daha barındırmalı. Biraz havalı olsun dilerseniz…
-
yazıyı yazarken kafamda yankılanan ses: yorgunum dostlarım yorgunum artık kafamda otobüs yolculukları Odaklanamıyorum. Evime döndüm ama kafamdaki şeylerden hiç birisine odaklanamıyorum. İki hafta evden uzak olduğum süreçte, eve döndüğüm zamanla alakalı ne kadar…
-
Bu korkunun neden ve neyden kaynaklandığını bilmiyorum. Hiç uçak yolculuğu yapmadığım zamanlardan beri vardı bu korkum. Tedirginlikle başlayan ve uçuş öncesi türbülansla tanıştığım ilk uçuşumda da korkum geçmek yerine daha da arttı. Çocukluğuma…
-
Aslında kafam çok karışık. Koleksiyoner mi yoksa bir toplayıcı mı olduğuma bile karar verebilmiş değilim. İlk zamanlar ne kadar hevesli isem şuan hala içimde aynı heves ve heyecan ateşi yanıyor. Ama nereye kadar?…
-
Heyecanlıyım. Neden bilmiyorum ama ilk kez blog yazıyormuşum gibi bir his var içimde. Yazı öncesinde eşimle birlikte geçtiğimiz yılı anımsamaya çalıştım ve 2019 yılının sonunda yazdığım yazıya göz attım. 2020 için ufak da…
-
Blog yazarlarının birbirlerine yazdıkları bir konuyu pasladıkları zamanlar: 17 Mayıs 2015. Şu sıralar müstear kıyılarda yüzdüğünü düşündüğüm benLacivert, bana bir konu paslamış ve ben de yazmışım. Eski bloglarımdan arta kalanlar arasında rastladım bu…
