Yaşamak
“Yazmak kendini iyileştirmek gibi.” diyordu Cahit Zarifoğlu. Adına anı, günlük, iç döküntüsü, zihnimin tortuları vs. da diyebilirsiniz. Burada yazdıklarım bunların hepsini ve dahasını kapsayabilir.
-
Bazı şeylerin hayali, gerçekleşmesinden daha güzelmiş gibi geliyor. Bu bir avuntu da olabilir ama şu şekilde ifade edeyim halimi: Hayalini kurduğum bir çok şeye ulaştığım zaman, ona ilgim ve alakam oldukça kısa sürüyor.…
-
Henüz Akseki’deyim. Tayin olmak oldukça uzak bir hayal ve bisikletimi satmayı asla düşünmediğim zamanlar. Köyün derinliklerinde bilmeyene gizli bir köşesinde, köye su taşıyan kaynağın başında kurulu deponun sesi haricinde sükunet dolu, önünde akan…
-
Aylar evvel son bulduğunu zannettiğim bir etkinlikti Ağaç Ev Sohbetleri. Kayıp Fısıltı koordinatörlüğünde devam ettiğini çok geç de olsa fark ettim. Bu benim için mutluluk verici oldu çünkü uzun zamandır yazmak istediğim o…
-
Karantina ve Hobi Batağı Yaşadığımız sıra dışı günlerde kendine yeni bir uğraş arayanlardanım. Halihazırda yaptığım ve yapmaya devam edebileceğim şeyler zaman geçirmek için yeterli olsalar da farklılık arzusu ağır basıyor çoğu zaman. Tahta…
-
Kimdir Bu Üç Kafa? Lise üçüncü sınıftaydım ve ailem ben yurtta kalıyorken ev taşımışlardı. Kiracı olmak zor mesele. Hem kiracı hem de çok çocuklu bir aile için ise bir evde uzun süre yaşayabilmek…
-
Okul koridorunda bir ileri bir geri yürüyorum. Kafamda whatsapp grubunda konuşulan hedefler, blog yazmak ve hatta blog yazarken “eskisi” gibi olabilmek konuları dönüp duruyor. Bu konuda kendimi de suçlu hissedeceğim bir günün geleceğini…
-
Bir yıl daha geçip gitti. Her yönüyle güzel bir yıldı benim için. Evlendim, kardeşim doktor oldu, karımın hobisi olan kartpostalkutusu.com rayına oturdu, fanzinimiz yeniden canlandı, askerlik aradan çıktı… B12, eksikliğini bas bas bağırdı…
