adamkarga

ubeydullah öz'ün kişisel blogu

Kategori: Kitap Yazıları

Okuduğum kitaplar hakkında kendimce düşüncelerimi paylaşıyorum. Adına kitap yorumu denemeyecek kadar basit ve kişisel ifadeler içermektedir.

  • Uyku öncesi elime aldığım Jean Giono‘nun Ağaç Diken Adam öyküsünü, rüyaya dalmadan evvel bitiriverdim. Uyku öncesi harika bir rüya seansı gibiydi. Karanlık odada, pencere önündeki sokak lambasın perdeyi delen ışığı sayesinde, kısık gözlerle okuduğum öykünün gerçek olmasını umuyordum. Son sayfaya kadar…

  • Daha adını gördüğüm ilk anda, içeriğini dahi okumadan merakıma yenilerek alıp okumaya başladığım kitap, beni hiç mi hiç şaşırtmayarak harika bir macera yaşattı. Osmanlı döneminde yazılan ve o devre ait bir bilimkurgu hikayesinin yerini başka ne tutabilirdi ki? Hem romanın kendisi,…

  • İlk Kurşun, okul kütüphanemin rafları arasında rastladığım kısa ve tek solukta okunabilecek bir tiyatro kitabı. Tevafuk ile tam da öğretmenler günü sürecinde denk geldiğim kitap, 18 Kasım 1986 tarihinde Milli Eğitim Bakanlığı’nın (Devrindeki adıyla Milli Eğitim Gençlik ve Spor Bakanlığı) başlattığı…

  • Uzun zaman sonra okuduğum bir kitabın heyulası, dünyanın en iyi yönetmenlerini talebesi olmaya kapısında kul edecek minvalde canlandı zihnimde. Kondos’u, Hikmet’i, Fahri’si, Dalgıç’ı, Melek’i, adaları, vapurları, balık ağları ve dahi denizin dalgalarının her bir demini değme sinema teknolojilerinin hissettiremeyeceği kadar tanıdım,…

  • Karga Gak Demez, adıyla beni cezbeden bir kitap. Okul kütüphanesinin raflarındaki karşılaşmamız Metin Köse’nin Kervan’ı ile karşılaştığımız aynı dakikalara tekabül ediyor. (Kervan romanı hakkındaki düşüncelerimi okumak için Var Olmak ya da Yok Olmak: Kervan, Metin Köse başlıklı yazımı ziyaret edebilirsin.) Karga…

  • Son günlerde okul kütüphanemiz için tatlı bir telaş içerisindeyiz. Raflarda öğrencilerin severek okuyabileceği kitapları ayıklamaya çabalarken sebepsizce bir kitaba uzandım ve ilk sayfasında yer alan diyalogun ilgimi çekmesiyle okumaya başladım. – Kendini nasıl hissediyorsun?– Ben… şey…! Yakıtı bitmiş bir araç gibi.–…

  • Uzun zaman sonra okuduğum ilk kitap olma vasfını sahip. Kabahatimin büyük olduğu aşikar lakin boşluğu sesli kitaplarla doldurduğumu ifade etmeliyim. Sanırım işte tam da bu yüzden Son İyi Şeyler’i de sesli okumak zorunda hissettim ve sanırım kendi adıma en doğru karardı.…

Ubeydullah Öz

1992 yılında Manavgat’ta ebeye yetiştirilmek için binilen araçta gözlerini dünyaya açtı. İlk ve orta öğrenimini memleketinde tamamladı. Büyürken blog yazdı. Sivas Cumhuriyet Üniversitesinde okudu, öğretmen oldu. Edebiyatı babasının roman yazdığı kareli defter, Hüseyn Kaya ve dergilerle sevdi. Arkadaşlarıyla sayısız dergi ve fanzin çıkardı. Öyküleri muhtelif dergilerde yayınlanıyor ve bir gün çocuk lar için yazmanın hayalini kuruyor.

aSosyal Medya