adamkarga

ubeydullah öz'ün kişisel blogu

  • Evime giderken en tiz perdeden meleme sesleri duydum. Her gün selamlaştığım keçilerin yavruları olmuş yenice. O kadar sevimliler ki uzunca bir süre onları izledim. Elime telefonu alıp kayda başladığımda ise kesiliverdi sesleri. Arkamı…

  • Yolun kenarında bir taşın üstünde otuyorum. Burası köyün köpeklerinin uğrak noktası ve her gün biri dişi biri erkek takımlardan oluşan köpek grupları bu yolları arşınlayarak kokularını bırakıyorlar her yana. Tek tedirginliğim; her şeyden…

  • Okuduğum bir blog yazısıyla tanışmıştım bu şarkıyla. Bugün ilk kez şarkının yorumlarını fark ettim: En beğenilenler Türkçe’ydi ve farklı dillerde farklı milletlerden insanlar burayı dert dökme yeri olarak kullanıyordu. Şarkı 10 dakikaya yakın…

  • Pahlanmış köşeleri, kambur sırtıyla dev bir kabuklu hayvanı andıran otobüs, ağaçlığın ardından önce toz ve dumanını, sonra yüzünü gösterdi. … Yorgun ve kederli bir sokak köpeğinin iç çekişini andıran garip bir ses çıkararak,…

  • Normal bir öğretmen size sadece öğretir. İyi bir öğretmen anlamanı sağlar. Çok iyi bir öğretmen nasıl uygulayacağını gösterir. Fakat bazı öğretmenler hayat boyu bizim ilham kaynağımız olur. Naina Mathur | Hichki Tourette Sendromlu…

  • Blog yazmak, yapılabilecek en huzur verici şeylerden birisi diyebilirim: Kimseye anlatamadığınız, içinizde büyüttüğünüz duygularınızı, yaşantılarınızı rahatlıkla yazabildiğiniz, bir nevi içinizi dökebildiğiniz bir Güzin Abla. Elbette sadece bununla sınırlı kalmak zorunda değilsiniz: Okuduğunuz kitapları…

  • Yuvamıza ilk kez adım atanlara.. Şimdi şöyle yapıyoruz: Karganız dilindekileri parça parça ortalığa saçıyor, siz de dilerseniz okuyor, dilerseniz bakıp geçiyorsunuz 😉 Eğer diğer arzuhâllere göz atmak dilersen buraya tıklaman yeterli. Gözümün önünde…

  • Bir Akdeniz kargası olarak kulağıma küpe olası bir cümle ile başlamak istedim. Her ne kadar Ege bölgesi zeytin adına daha bilindik olsa da Akdeniz’in köylerinin de umut kaynağıdır zeytin. Hele hele son yıllarda…

  • Uzun zaman olmuş bunca Anadolu kokan öyküler okumayalı. Son okuduklarım hep başka coğrafyaların resmiydi.. toprağı, ağacı, dağı ve dahi taşı, ağzı ile her şey Anadoluydu öykülerde. İçimde tatlı bir meltem estirdi daha ilk…

Ubeydullah Öz

1992 yılında Manavgat’ta ebeye yetiştirilmek için binilen araçta gözlerini dünyaya açtı. İlk ve orta öğrenimini memleketinde tamamladı. Büyürken blog yazdı. Sivas Cumhuriyet Üniversitesinde okudu, öğretmen oldu. Edebiyatı babasının roman yazdığı kareli defter, Hüseyn Kaya ve dergilerle sevdi. Arkadaşlarıyla sayısız dergi ve fanzin çıkardı. Öyküleri muhtelif dergilerde yayınlanıyor ve bir gün çocuk lar için yazmanın hayalini kuruyor.

aSosyal Medya

KitapYurdu’nda…

adamKarga/k!…