Yaşamak

“Yazmak kendini iyileştirmek gibi.” diyordu Cahit Zarifoğlu. Adına anı, günlük, iç döküntüsü, zihnimin tortuları vs. da diyebilirsiniz. Burada yazdıklarım bunların hepsini ve dahasını kapsayabilir.

  • Kendilerini alıp almamak konusunda çok yaman çelişkiler yaşadım bi süre. Çünkü heybe önemli şey arkadaş: bi kere ihtiyaç duyabileceğin her şeyi barındırabilmesi lazım ve bunca şeyi barındırırken hoş görünmeye devam edebilmeli. Benim emektar…

  • Başlık hayli anlamsız geliyor olabilir lakin amacım bellidir: Aycan hanım kardeşimizin bizi mimlemesi üzerine yazılacak olan kelimelerin habercisidir bu başlık. O kadar zamandır blog yazıyor olsak da, bu mimleme davası yıllardır devam ediyor olsa…

  • Uzun zaman olmadı sanırım ama uzun zamandır diye seslenmek istiyorum açıkçası, uzun zaman önce şurada okuduğum bi mimleme hususu hoşuma gidince kendim de nasiplenmek dileyip davetsiz misafir oldum. Sağ olsunlar kapıyı sonuna kadar…

  • her şey bir tebessüm ile başladı.. O adam geldi ve tebessüm etti, sonra yine tebessüm etti ve üç yıl böylece devam etti. üç yıl sonra terk ettim onu ama bu sefer onun gibi…

Ubeydullah Öz

1992 yılında Manavgat’ta ebeye yetiştirilmek için binilen araçta gözlerini dünyaya açtı. İlk ve orta öğrenimini memleketinde tamamladı. Büyürken blog yazdı. Sivas Cumhuriyet Üniversitesinde okudu, öğretmen oldu. Edebiyatı babasının roman yazdığı kareli defter, Hüseyn Kaya ve dergilerle sevdi. Arkadaşlarıyla sayısız dergi ve fanzin çıkardı. Öyküleri muhtelif dergilerde yayınlanıyor ve bir gün çocuk lar için yazmanın hayalini kuruyor.

Ulamlar

aSosyal Medya

KitapYurdu’nda…

adamKarga/k!…