Yolun kenarında bir taşın üstünde otuyorum. Burası köyün köpeklerinin uğrak noktası ve her gün biri dişi biri erkek takımlardan oluşan köpek grupları bu yolları arşınlayarak kokularını bırakıyorlar her yana. Tek tedirginliğim; her şeyden uzak olmak ve durgunluk arzusu ile oturduğum taşın herhangi bir koku bırakma mesaisinde köpek idrarıyla boyanmış olması. Hayal gücümü biraz zorluyorum: Yeteri kadar mola verdiğime inandığım bir anda taşla bütünleşen vücudumu kaldırıp yola devam ediyorum. Az önce bahsettiğim köpek gruplarından birisi geliyor ileriden. Dişi, erkeğine göre daha irice. Etrafı önden kolaçan edip geliyor erkek, dişi ise olduğu yerde sabit kalıyor bir süre. Erkek mekânın temiz raporunu sununca, dişi idrarını yani kokusunu salıyor bulunduğu yere. Bir sonraki koku salınacak noktaya doğru ilerlerliyorlar.. dişi önde, erkek arkada ve bir kez daha aynı ritüel gerçekleşiyor. Yanımdan geçtiler. Arkamı dönüp baktığımda dişi köpeğin beni süzdüğünü görüyorum.
Dişi yerinde sabit, erkeğe küçük bir işaret atıyor ve yanıma yolluyor. Ben yürürken erkek köpek etrafımda bir tur atıp geri gidiyor dişisinin yanına. Ben gidiyorum, onlar da tersi yönde ilerliyor. Bir süre sonra tekrar arkamı döndüğümde kirletildiğimi hissediyorum. Az önce kalktığım taşı bana bakarak idrara boyayan dişi köpeğin, pis pis güldüğünü düşünmeden edemiyorum.
“Hadi kalk, yol devam ediyor!”
Köy dediğime bakmayın, imkânları bol bir yer burası ve seslenen köyün beş marketinden bana yakın olanın sahibi. Her sattığı şeyi övebilen, muhabbetli birisidir. Oturduğum taştan kaldıran o oldu ve beraberce yola devam ettik. Hayal gücümün sergilediği oyun gerçekleşmedi.. ne köpek grubu vardı ortada ne de kirletilen bir karga. Hava son günlere nazaran oldukça güzel. Tek çirkin olan ise buralara kadar gelen seçim arabalarının yüksek sesli haykırışları.
Bir yanıt yazın