Emek verdiğin şeyin değer görmesi mutluluk veriyor ne türden olursa olsun 🙂 Güzel bir anı olarak kaldı benim için. Araştırma yazılarını severdim ki bundan sonra biraz artıracak gibiyim bu hevesle ^^

Ahmet Yesevi Üniversitesi’nin sitesinde yayınlar bölümünde kitaplar vardı. Onlara bakmıştım bir ara.

Teşekkür ederim abla 🙂 Sağolasın. Eşin için ben de sevindim, ilginç ve güzel bir durum. Başarılarınızın devamını dilerim ^^

Teşekkür ederim. Sağolun, haklısınız. Oldukça gurur verici bir durum aslında 🙂
Sizin adınıza da hem sevindim hem de üzüldüm. Blogların telif hakkının kolayca yok sayılması ve içeriklerinin izinsiz kullanılabiliyor olacağına inanılması oldukça üzücü ve yıllardır değişmeyen bir durum. Fakat içeriğinize verilen kıymet olarak düşünürseniz elbette mutlu olunacak büyük bir yanı da var 🙂

2016’da Adanalı bir tiyatrocuyla söyleşi yapmıştım. Bu tiyatrocu 2019’da vefat etti. Vefatından birkaç ay sonra Google onunla ilgili arama yaparken, sitelerin alt alta sıralandığı sayfada bir başlık dikkatimi çekti. Başlığın altındaki yazı özetinde ismimi görünce siteye girdim. Bir de ne göreyim! Adana’nın bilinen bir bölgesel gazetesinin internet sitesi söyleşinin tamamını yayınlamış. Üstelik gazeteye de basmışlar. Tamam, fotoğrafım ve ismim var ama insan izin ister değil mi? Yani yeni kurulan bir gazete değilsiniz, bu meslekte yıllardır varsınız. Öyledir tahminimce. Hem e-posta yoluyla, hem Facebook yoluyla sitemkâr bir mesaj gönderdim ama dönmediler. Bu olay bir yandan hoşuma gitti, diğer yandan sinirlendirdi.

Demek istediğim; kalemimizin ciddîye alındığının göstergesi bu.

Teşekkür ederim. Evet, haklısınız. Artık daha sık kendimi aratmalıyım 😀

Çok teşekkür ederim 🙂 Mutlu olmak için sebeplerimiz çok fazla olur umarım ^^

Hoş geldiniz 🙂 Teşekkür ederim, benim için geç fark ettiğim beklenmedik bir sevinç kaynağı oldu ^^