<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Bir Dal Parçasıyla Arkadaşını Öldürmek! yazısına yapılan yorumlar	</title>
	<atom:link href="https://adamkarga.net/bir-dal-parcasiyla-arkadasini-oldurmek/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://adamkarga.net/bir-dal-parcasiyla-arkadasini-oldurmek/</link>
	<description>ubeydullah öz&#039;ün kişisel blogu: öykü yazar, blog tutar, anlatır...</description>
	<lastBuildDate>Thu, 27 May 2021 21:15:58 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		Yazar: Sezer		</title>
		<link>https://adamkarga.net/bir-dal-parcasiyla-arkadasini-oldurmek/#comment-678</link>

		<dc:creator><![CDATA[Sezer]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 27 May 2021 21:15:58 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://adamkarga.net/?p=6547#comment-678</guid>

					<description><![CDATA[Bizim de zemini sertleşmiş, adeta beton gibi topraktan bir top sahamız vardı küçükken. En kral stadyumdan güzeldi bizim için. Şu anki evimin karşısında altında süpermarket olan kocaman bir apartman var. Önceleri, zaman zaman bu sokaktan geçerdim. O zamanlar o koca apartmanın yeri de çocukların top oynadığı, kenarlarında yeşil yabani otların bittiği boş bir &quot;top sahasıydı&quot;. O boş alanda çocuklar oynarken o sokağın bir ruhu vardı. Şimdi ne boşluk kaldı, ne çocuklar ne de ruh. Çocuklara boş &quot;top sahası&quot; bile bırakmadık. Yazık.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Bizim de zemini sertleşmiş, adeta beton gibi topraktan bir top sahamız vardı küçükken. En kral stadyumdan güzeldi bizim için. Şu anki evimin karşısında altında süpermarket olan kocaman bir apartman var. Önceleri, zaman zaman bu sokaktan geçerdim. O zamanlar o koca apartmanın yeri de çocukların top oynadığı, kenarlarında yeşil yabani otların bittiği boş bir &#8220;top sahasıydı&#8221;. O boş alanda çocuklar oynarken o sokağın bir ruhu vardı. Şimdi ne boşluk kaldı, ne çocuklar ne de ruh. Çocuklara boş &#8220;top sahası&#8221; bile bırakmadık. Yazık.</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
	</channel>
</rss>
