Hâl şu ola ki: uzun vakitlerdir yuvadan ayrı uçtuk ve konmak nasip olmadı bi kara parçasına. Kâh oynaştık, kâh yepyeni diyarlar gezdik kitapların içinde. Bu gagalar nelere şahit oldu bi bilseniz a canlar: bilseniz ve tahayyül edebilseniz zihninin içinde ve dahi sonrasında ruhunun vardığı semada olup bitenleri yada bitemeyip hâlen peşi sıra akıp duranları.

ayrac

Derin bir ah çekme vaktidir, âh zincirleri uzanıp göğe, ilk kuş kafilesinin peşine takılsa.. takılsa da varsa kafilenin beraberinde Semerkant’a ve dahi Ömer Hayyam’a. Bir kitaptır beni benden alan canlar ve buncası hâl bırakan arkasında. Gidip varmasa iyiydi, o son nokta asla koyulmasaydı belki de çok daha güzel olabilirdi her şeycikler. Neyse canlar ve dahi karga sevenler cenahı: iki çift lafa müsaade varsa eğer, buyrun bağdaş kurun hasırdan döşeğimize: hasırdır ancak pençelerimizin zulmüne dayanabilen…

TANIŞMA!

Semerkant’ı anlatmak istemiyorum: onun üzerimde bıraktığı hâldir anlatmak dilediğim.. Ki daha ilk safhada anlamanızı umut ederiz ki: okuyun ev bi ikincisi için zaman ayırın meçhul geleceğinizde. Amin Maalouf kimdir necidir; ancak duymuşluğumuz vardı lakin tembellik sebebi ile daha önce hiç kendisini ziyaret etmeme edepsizliğinde bulunmuştuk. Sonunda o ayıbı kapatmak nasip oldu: geceler oldu da gözümüze uyku girmedi Hayyam’ın eteği peşinde gezinirken.. Gündüzler aydınlığını çekti Hasan Sabbah’ın planlarının korkusundan ve Nizam’ı daha bi ayrı tanıdık ve dahi hayran kaldık..

YAŞAMAK?

Bi Benjamin vardı, iyi ki vardı: olmasa olmazdı sanırsam bunca kelime: yerinde olmak istedik defalarca ve Ulu Manitu’ya uzun bi aradan sonra ilk defa seslendik, yakardık adamkargalar ile: ama sonuç hep aynı: ne duymak diledi ne de kabul etti dualarımızı! Olsun, okuyarak yaşadım ve yaşadık.. Ömer Hayyam’ın gizli kitabını ararken bulduk kendimizi, sonra aşık olurken kimliksiz bir prensese ve doğulu bir kadından süt emerken karışık duygular içinde.. Kaçtık, toz içinde kaldık ve hayretler ettik gördüklerimize: umut ettik, inandık, sevgiyi ve sevgiliyle bir olmayı tattık… Yollar ki: en fazla da o bizimle oldu, sonra her şey kayboldu gözlerimizin önünden: korku doğdu: sevgilinin korkusu; rüyaların imkanı yada imkansızlığı…

ayrac

HER ŞEY Mİ BİTER?

Bizde söz, kitapta cümle bitti.. Her şeyin bi sonu var belki de gerçekten; ne kadar uzun yaşasak da bu uzun ömrün de kitaplar gibi bi sonu var!! Son cümlelerinizin mutlu ve öteki taraftan umutlu olabilmesi dileği ile..

*kapak resmimizin sahibi vasily vereshchagin'dir..

Bunları da Sevebilirsin :)

YORUMSUZ BIRAKMA ^^

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.