meczup fanzin ikinci sayısında yer alan şiir Osman HASDEMİR‘e aittir.

Ümitvarem! Bir nefes al derinden
Konuşmak üzere degil bu defa
Buğu olması için
Soğuk pencere camına benzeyen gözlerinde
Silinmeden veda yazısı o buharlı camdan
Gitmiş ol
Cam üfler gibi şekillendir gözyaşlarını
Kırılana kadar gitmiş ol.

En ücrasına kadar ciğerlerinin
Bir nefes al daha derinden
Uzaklaşmak için herşeyden
Bir soluk daha uzun yürüsen
Kaç adım gerinde kalır?
Üflesen gidebildiği kadar uzağa
Ve orayı sınır bilsen
Ötesine geçince midir terketmenin kesinliği?
Vedalar hep gitmelerde mi?
Ama hayır
Ne gidişlerin tıkar çuvallara varlığını
Ne de dönüşlerin bağlar ağzını
Aklın hep Öte zihinlerde kendini anar.
Gözlerin başka gözlerde iki kelam için
Dilini arar.

Meczubum kim kesmiş sözünü ?
Şu dönen dünya hangi çarkın dişlisi ki
Dilini sıkıştırmış da gönlün kırılmış?
Bunca belirsizlikte ümitvarem
Kim bakmış falına
Kusmuğun genzinde bıraktığı izden?

Vardığında gideceğin yere
Kendinden kaçabilecek kadar
Büyük olmadığını anlarsın cüssenin
Bir neva alır hüznü o zaman,
Geçirir boynuna,
Az bir açıklık kalır boğazında
Ah edebilecek kadar
Bu ah O en derin soluğun ahı
Bu of hangi çıngıyı harlar?

Silmekten yazısını meczubum
Kırışmış alnın,
Kılcal bir yenilgiyle başlar bu terkeyleyiş
Sildikçe kanar ve kızıla döner
Şakaklarında bir vedanın mısraları var artık
İki büklüm gövdeni bir başına bırakma
Başını da al git.

KARGANIN SESİ MEKTUP OLUP SANA GELSİN İSTER MİSİN? :)

Bunları da Sevebilirsin :)

YORUMSUZ BIRAKMA ^^

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.