Boş bardaktan su taşırmaya çalışan bir adamın anlatısıdır..

kara geceleri severiz biz abiler.. yıldızları ve dahi ayı görmek dilemeyiz bazen! de ki: bitmesin karanlık ve bitmez olsun gündüzler. deki: sessizlik hakim olsun cihana ve yükselsin karıncaların ayak sesleri. sen dile ki her şeye hazır olduğumuzu gör. olmazsa nazarın takati kalmaz dönmeye dünyanın, duyulmazsa sesin susar sabahları esen rüzgar.. ah be adi birinci tekil şahıs! hepsi ama hepsi senin yüzünden!

kaplumbağalardan nefret edişin hikâyesidir..
bir ara çok samimi olmuş olmalıyız, ne zaman aynı yatağı paylaştık bilemem yada aynı dalda salkım olmuşluğumuz mu olmuştur! vira bismillah, silkelenmek vaktidir derken bu kaçış neden.. geçmiş zaman sövüntüsünde takılı kalan zihnimize inat unutmaya çalışsak da olan biteni, varlığının hissi dahi döndürmekte başımızı. etme deme yüzümüz yok! bi de sözün kârisi muazzam deyince bu kelimeyi, ağzımıza da yakıştıramaz olduk. yine de etmeseydin olmaz mıydı: belki de saklanmazdık bi çırpıda kaplumbağa gibi kabuğumuza. hamdi abi yaşasaydı belki ahvalimizi de resmetmek dilerdi!

ne kadar beyaz atlı prens varsa hepsine saygılarımızı sunuyoruz!
başımızın üstündedirler! çıkarlar ve sifonu üstüne çekerler çoğunlukla, bazı bazı bunu yapmayı unuttukları da olur. işte o zamanlarda iyice karmaşaya girer hayat denilen şey. biz insanlardan kaçarız ama onların bizden kaçtığını sanırız da üzülür dururuz. hani diyor ya şair: biz insanoğluyuz!

abiler, sözümüz yokluğadır. çünkü bi o varlığın devamına vesilelik yapar.. ellerimize ona açar tövbe ederiz putlaştırdığımız fotoğraflardan.. 

Bunları da Sevebilirsin :)

YORUMSUZ BIRAKMA ^^