Sayın yolcularımız, kaptanımız yarım saat yemek ve ihtiyaç molası vermiştir. Lütfen değerli eşyalarınızı yanınıza alınız.
Otobüsten ağır usul indi.
Çay içen! Çay verim mi abim?
Ceketinin cebini yokladı. Eline birkaç iğdenin arasında son kalan lirasının sıcaklığı değdi. Koskoca İstanbul macerasından kalan son lirasıydı bu. Bir anlık duraksadı, yine kendine küfürler etti içinden. Önce çaycıya baktı, sonra elindeki o son liraya. Acı bir tebessüm beliriverdi yüzünde. Çaycıya, tepsisindeki kirli çay bardaklarına, yüzündeki gevrek gülümsemeye baktı uzun uzun. Öyle bir iç geçirdi ki, kim bilir nerelerdeydi şimdi aklı…
İçiyor musun abim? Tavşan kanı!
Sonunda dayanamadı, bir bardak çaya büyük bir serveti ödedi. Buz gibiymiş ya çay, kursağında kaldı, belki birkaç küfür etti çaycıya ama.. içinden… Esen rüzgârda ana çayının kokusunu hissetti. Hani, deme bir tutam da kekik atıverirdi ya şifa olsun diye.. ne de hoş olurdu. Topladı düşüncelerini birer birer, dinlenme tesisinin soğuk, kirli ve yabancı çayını geride bırakıp otobüsüne bindi.

Bunları da Sevebilirsin :)

6 Comments

  1. Kadir

    30 Mayıs 2015 at 23:25

    Sanırım bir insanın en gergin ve en hüzünlü olduğu yerler otobüslerin mola verdikleri dinlenme tesisleri olsa gerek. Çünkü bir çay alırsınız en insaflısı 1 lira alır. En insaflısından 50 kuruş su alıp içersiniz ama yine de en insaflısından tuvalete 1 tl verirsiniz. Hem moral bozucu hemde gerçekten kötü bir durum. Hele ki öğrencilik zamanı. Güzel yazınız için teşekkürler.

  2. Çağrı Mustafa ALKAN

    1 Aralık 2015 at 10:34

    Umarım uzun “gak”larla ilerlersin de bizi şu ucuz televizyon dizilerindeki devamı haftaya acısı ile bırakmazsın. Zira bu yazı çok güzel ama çok da kısa, ne etcem ben şincik?

    1. adamkarga

      1 Aralık 2015 at 14:50

      bende alışkanlık abi kısa konuşmak 🙂
      varolasın, teşekkür ederim..

  3. IBRA

    13 Aralık 2015 at 21:42

    Stajda en çok sorduğum sorudur kendisi. “Çay verim mi göğan abi?”…
    Ve bu arada,
    Çay şakirtin mazotur.
    Mr.Bahçeli

    1. ADAMKARGA

      14 Aralık 2015 at 21:28

      çaysız olmaz 🙂 oldukça eski bi hikaye denemem idi ama halen muhabbet uyandırması benim için değerli, varolasın..

  4. elanur

    1 Mart 2016 at 16:48

    çay olmazssa olmaz muhabbet in için sağol teşekkürler güzel olmuş.

YORUMSUZ BIRAKMA ^^