Bİ SAÇMA Bİ SAPAN

LÜZUMSUZ GAK!

♦ BİR SAPAN Üstünlük sağlanabilmiş değil dedi ve kalktı homurdanarak. Nihayetinde son arpasını da bu bahse yatırmış olmasının verdiği sefillik hissi ona ağır gelmişti. Kanatlarına yüklenen ağır duygu, onda yuvasına dönecek güç bırakmadı: yarı yolda süzülerek bir ağacın dalına kondu. Etrafta birkaç arpa danesi aradı gözleri: kış .